Thermografische severiteitsclassificatie (ΔT-methode)

Systematiek om bij een thermografische inspectie de ernst van een gevonden temperatuurafwijking te beoordelen aan de hand van het temperatuurverschil (ΔT) tussen de onderzochte component en een vergelijkbaar, gezond referentiepunt (bijvoorbeeld een identieke fase in dezelfde kast) of de omgevingstemperatuur, onder vergelijkbare belastingscondities. Gangbare drempelwaarden zijn: ΔT 1-10 °C = monitoren bij volgende ronde inspectie, ΔT 10-25 °C = matige verslechtering, herstel binnen redelijke termijn inplannen, ΔT 25-40 °C = ernstig, herstel op korte termijn noodzakelijk, en ΔT >40 °C = kritiek, direct handelen vereist wegens reëel brandrisico. Deze classificatie voorkomt dat een inspecteur uitsluitend op de absolute temperatuur afgaat, die sterk kan variëren met de actuele belasting, en zorgt voor een onderbouwde, reproduceerbare prioritering van herstelacties in het inspectierapport.