Primaire/secundaire injectietest (beveiligingsrelais)

Twee beproevingsmethoden om de correcte werking van een beveiligingsrelais (bijvoorbeeld een overstroom-, differentiaal- of aardfoutrelais) in een middenspannings- of grote laagspanningsinstallatie te verifiëren. Bij een secundaire injectietest wordt een testset rechtstreeks op de secundaire zijde van de stroom- en spanningstransformatoren aangesloten (dus direct op de relaisingang) en wordt alleen het relais zelf getest op zijn instel- en tijdkarakteristiek, zonder de primaire stroomtransformatoren, bekabeling naar de relaiskast of de uitschakelcircuit zelf te belasten. Bij een primaire injectietest wordt daarentegen een grote testtroom daadwerkelijk door de primaire zijde van de installatie (het vermogenscircuit zelf) gestuurd, waardoor niet alleen het relais maar de volledige meetketen — stroomtransformatoren, bekabeling, klemverbindingen en het relais — als één geheel wordt gevalideerd, inclusief eventuele verzadigingseffecten of bekabelingsfouten die een secundaire test niet zou onthullen. Primaire injectie vereist gespecialiseerde, zware testapparatuur en een volledige buitenbedrijfstelling van het te testen circuit, en wordt daarom minder frequent toegepast dan secundaire injectie, doorgaans alleen bij oplevering, na grote wijzigingen of bij twijfel over de integriteit van de volledige meetketen.