Badanie wyłącznika różnicowoprądowego — czas zadziałania i prąd zadziałania (NEN-EN-IEC 61557-6)

Oprócz jednorazowej kontroli przyciskiem testowym (która testuje jedynie mechanizm, nie symulując rzeczywistego prądu upływowego), okresowa inspekcja NEN 3140 obejmuje instrumentalne badanie wyłącznika różnicowoprądowego (RCD): skalibrowany tester RCD wprowadza określony prąd upływowy i mierzy rzeczywisty czas zadziałania. Jest to inne badanie niż pomiar impedancji pętli zwarcia (Zs), który ocenia pętlę zwarciową instalacji — pomiar czasu zadziałania ocenia sam mechanizm łączeniowy RCD.

Dwa typy, dwie tabele wartości granicznych

NEN-EN-IEC 61557-6 opisuje metodę badania oraz odpowiednie granice czasu zadziałania. Różnią się one zasadniczo między dwoma typami RCD:

Wyłącznik RCD typu S ma więc, oprócz wartości maksymalnej, także minimalny czas zadziałania (nie może zadziałać zbyt szybko) — celem jest, aby wyłącznik RCD typu S umieszczony wyżej w instalacji dawał czas szybszemu, nieopóźnionemu typowi znajdującemu się niżej na zadziałanie jako pierwszy, tak aby wyłączona została tylko dotknięta część instalacji (selektywność między dwoma szeregowo połączonymi wyłącznikami RCD).

Uwaga: dokładne badanie przeprowadza się za pomocą sygnału testowego prądu przemiennego przy znamionowym prądzie zadziałania I∆n wyłącznika RCD — metodyka badania oraz dopuszczalna niepewność pomiaru samego testera są dalej opisane w NEN-EN-IEC 61557-6.

Dlaczego jest to odrębne badanie

Wyłącznik RCD może mechanicznie nadal "działać" (przycisk testowy wyłącza go), podczas gdy czas zadziałania przy znamionowym prądzie zadziałania wykroczył już poza wartość graniczną — na przykład z powodu starzenia się sprężyny mechanicznej lub zanieczyszczenia. Tylko pomiar instrumentalny wykonany skalibrowanym testerem (zob. również przewodnik po kalibracji) to wykazuje; sam przycisk testowy tego nie pokaże.

Znaczenie praktyczne

W hali produkcyjnej lub gospodarstwie ogrodniczym z wieloma głównymi wyłącznikami RCD typu S (na przykład umieszczonymi powyżej kilku podrzędnych rozdzielnic grupowych, aby uniknąć niepotrzebnego wyłączenia całej instalacji) pomiar czasu zadziałania jest niezbędny do sprawdzenia, czy zamierzona selektywność między głównym a podrzędnymi wyłącznikami RCD rzeczywiście występuje — wyłącznik RCD typu S, który zadziała zbyt szybko, czyni koncepcję selektywności w praktyce bezużyteczną.

Częste błędy

1. Stosowanie wyłącznie przycisku testowego jako okresowej kontroli — to testuje mechanizm, a nie rzeczywisty czas zadziałania przy znamionowym prądzie zadziałania.
2. Ocenianie wyłącznika RCD typu S według wartości granicznych typu ogólnego (na przykład odrzucenie z powodu, że czas zadziałania "wydaje się zbyt długi" przy 300 ms, podczas gdy 130–500 ms jest właśnie wartością prawidłową dla typu S).
3. Mylenie pomiaru czasu zadziałania z pomiarem impedancji pętli zwarcia — pierwszy ocenia sam wyłącznik RCD, drugi — pętlę zwarciową/Zs instalacji; oba są potrzebne do pełnej oceny ochrony różnicowoprądowej.

Powiązane

• Pomiar impedancji pętli zwarcia (Zs)
• Wyłączniki różnicowoprądowe (RCD)
• Kalibracja przyrządów pomiarowych