Zamierzona praca wyspowa mikrosieci

Świadomy, zaplanowany stan, w którym mikrosieć (lokalny zespół wytwarzania, magazynowania i odbioru, np. teren przemysłowy z PV, magazynem energii w bateriach i instalacją kogeneracyjną) odłącza się elektrycznie od sieci publicznej i nadal zasila się samodzielnie, z własną regulacją napięcia i częstotliwości — stan wyraźnie różny od niepożądanej, niezamierzonej pracy wyspowej, której zapobiega ochrona przeciwwyspowa falowników PV. Aby bezpiecznie i stabilnie pracować w zamierzonym trybie wyspowym, co najmniej jedno źródło w mikrosieci musi być zdolne działać jako element „tworzący sieć” (aktywnie regulować napięcie i częstotliwość, zamiast jedynie wstrzykiwać prąd do już istniejącego napięcia sieciowego, jak robi większość falowników PV), a przejście do i z pracy w sieci musi przebiegać według określonej sekwencji łączeniowej i kontroli synchronizacji, aby zapobiec szkodliwym udarom prądu lub niezgodności faz. Zastosowania dotyczą głównie obiektów krytycznych (szpitale, centra danych) oraz obszarów przeciążenia sieci, gdzie praca wyspowa może tymczasowo złagodzić sytuację, lecz nastawy zabezpieczeń, filozofia uziemienia (punkt neutralny może wymagać lokalnego odtworzenia podczas pracy wyspowej) i selektywność muszą być obliczane oddzielnie dla obu stanów pracy.