⚡NEN-Hub
🔍
NEN 1010 §722 / NEN-EN-IEC 61851-1

Dynamische laadbalancering — EV-laadpunten

Regelfunctie (behandeld in NEN 1010 §722 en NEN-EN-IEC 61851-1) die het laadvermogen van meerdere elektrische-voertuiglaadpunten op eenzelfde groep of aansluiting automatisch en continu aanpast aan de daadwerkelijk beschikbare capaciteit, zodat de som van alle laadstromen nooit de toegestane aansluitwaarde overschrijdt. In de eenvoudigste vorm ('statische' verdeling) wordt het beschikbare vermogen vooraf vast verdeeld over het aantal laadpunten; bij dynamische laadbalancering meet een centrale energiebeheerder continu het reeds gebruikte vermogen van de overige, niet aan laden gerelateerde belastingen in het gebouw en herverdeelt het resterende beschikbare vermogen in real time over de actief ladende voertuigen, zodat de volledige aansluitcapaciteit optimaal benut wordt zonder dat de hoofdzekering aanspreekt. Dit maakt het mogelijk om aanzienlijk meer laadpunten te installeren dan een statische verdeling zou toestaan, zonder dat de netaansluiting hoeft te worden verzwaard.

Praktijkvoorbeeld

Bij een kantoorpand met acht laadpunten op de parkeerplaats en een beperkte hoofdaansluiting installeert de elektricien een energiebeheersysteem met dynamische laadbalancering, zodat 's ochtends bij een lage gebouwbelasting alle acht voertuigen sneller kunnen laden, terwijl het laadvermogen automatisch terugregelt zodra de klimaatinstallatie en verlichting later op de dag meer stroom vragen.

Veel-gemaakte fout

Een installatie met meerdere laadpunten dimensioneren op basis van statische, vooraf vastgezette vermogensverdeling zonder rekening te houden met dynamische laadbalancering, waardoor onnodig zwaar moet worden gedimensioneerd of het aantal laadpunten onnodig beperkt wordt — terwijl een correct geconfigureerd dynamisch systeem de beschikbare aansluitcapaciteit veel efficiënter benut.

Zie ook

Beschikbaar in: English, Nederlands, Polski, Русский, Українська