Strategia utrzymania ruchu (prewencyjna, korekcyjna, predykcyjna)

Klasyfikacja form utrzymania instalacji elektrycznych i sprzętu według momentu i przyczyny interwencji, odrębna od obowiązkowej ustawowo okresowej kontroli NEN 3140: utrzymanie korekcyjne interweniuje dopiero po wystąpieniu usterki lub defektu (reaktywne, często nieplanowane i kosztowne z powodu przestoju produkcji); utrzymanie prewencyjne odbywa się w stałych, wcześniej ustalonych odstępach czasu lub liczbie godzin pracy, niezależnie od faktycznego stanu elementu (np. rutynowa wymiana wyłącznika po X cyklach łączeniowych); a utrzymanie predykcyjne opiera moment interwencji na faktycznie zmierzonym stanie i trendzie degradacji elementu, wykorzystując techniki takie jak termografia, analiza drgań, diagnostyka wyładowań niezupełnych czy analiza gazów w oleju, dzięki czemu konserwacja jest wykonywana dokładnie wtedy, gdy jest potrzebna — ani za wcześnie (marnowanie jeszcze użytecznej żywotności), ani za późno (ryzyko nieoczekiwanej awarii). W praktyce osoby odpowiedzialne za instalację często łączą wszystkie trzy strategie w ramach jednego planu utrzymania, przy czym krytyczne, trudne do wymiany elementy (transformatory, wyłączniki główne) są monitorowane predykcyjnie, a mniej krytyczne, tanie elementy są wymieniane prewencyjnie według stałego harmonogramu.