Ochrona katodowa — korozja prądami błądzącymi

Technika ochrony przed korozją elektrochemiczną podziemnej infrastruktury metalowej (powłok kabli, elektrod uziemiających, rurociągów), spowodowaną prądami błądzącymi płynącymi przez grunt z sąsiednich systemów prądu stałego, takich jak szyny tramwajowe, infrastruktura ładowania lub inne konstrukcje chronione katodowo. Ochrona katodowa czyni chroniony obiekt katodą, kierując do niego prąd stały za pomocą anod protektorowych (galwanicznych, np. cynkowych lub magnezowych) lub za pomocą systemu z prądem wymuszonym z zewnętrznym prostownikiem i anodami obojętnymi. Przy nowej zabudowie, gdy kilka podziemnych instalacji ułożonych jest w tym samym wykopie, należy ocenić interakcję między obiektami chronionymi katodowo a niechronionymi, ponieważ niechroniony obiekt obok chronionego może ulegać przyspieszonej korozji w miejscu, gdzie prąd ochronny go opuszcza.