Kanały podłogowe i puszki podłogowe — kanały kablowe pod podłogą

Przewodnik o metodach referencyjnych dla obciążalności prądowej omawia, jak fizyczny sposób instalacji kabla jest przekładany na metodę referencyjną (od A1 do F) z IEC 60364-5-52. Kanały podłogowe i puszki podłogowe — kanały kablowe instalowane pod, w płaszczyźnie lub na wykończonej podłodze — stanowią kategorię, dla której IEC 61084-2-2 ustanawia dodatkowe wymagania konstrukcyjne, obok ogólnej klasyfikacji metod referencyjnych.

Co dodaje IEC 61084-2-2

IEC 61084-2-2 to część serii norm IEC 61084 dla systemów korytek i kanałów kablowych, skierowana konkretnie do systemów instalowanych w podłodze lub na podłodze — często określanych jako underfloor (pod wykończoną powierzchnią podłogi), flushfloor (w płaszczyźnie powierzchni podłogi) lub onfloor (na wierzchu podłogi, np. w biurach o otwartym układzie). Norma ta ustanawia dodatkowe wymagania dotyczące nośności mechanicznej (ruch pieszy, obciążenia toczne od krzeseł biurowych lub lekkiego sprzętu transportowego), zachowania w warunkach pożaru oraz dostępności puszek rozgałęźnych/wyjściowych, oprócz ogólnych wymagań serii IEC 61084 dla systemów korytek.

Dlaczego to odrębna kategoria

Kanał kablowy w podłodze jest narażony na obciążenia mechaniczne, których nie doświadcza korytko ścienne czy sufitowe: obciążenie statyczne od mebli, obciążenie dynamiczne od jeżdżących mebli biurowych, a czasem obciążenie punktowe od wysokich obcasów lub wózków transportowych. Norma rozróżnia zatem klasy obciążenia, podobnie jak korytka ścienne są klasyfikowane według nośności, lecz dostosowane do obciążenia podłogowego.

Znaczenie praktyczne

Przy renowacjach biur, gdzie okablowanie danych i zasilania jest prowadzone pod podłogą podniesioną lub w puszkach podłogowych, wybrana klasa obciążenia wg IEC 61084-2-2 częściowo określa, jaki typ kanału jest odpowiedni dla oczekiwanego obciążenia podłogi — lekki plastikowy kanał podłogowy wystarczający w archiwum niekoniecznie nadaje się pod korytarzem z regularnym ruchem wózków. Ponadto zwykła klasyfikacja metod referencyjnych (np. metoda B lub C, w zależności od dokładnej konfiguracji) pozostaje istotna dla obliczenia obciążalności prądowej samych kabli.

Częste błędy

1. Sprawdzanie tylko metody referencyjnej dla obciążalności prądowej z pominięciem wymagań mechanicznych i przeciwpożarowych z IEC 61084-2-2 — kanał podłogowy musi spełniać oba rodzaje wymagań.
2. Wybór kanału podłogowego na podstawie ceny lub dostępności bez zestawienia oczekiwanego obciążenia podłogi (piesi, krzesła biurowe, lekki sprzęt transportowy) z podaną klasą obciążenia.
3. Uczynienie puszek rozgałęźnych w podłodze niedostępnymi poprzez ułożenie trwałego pokrycia podłogowego (płytek dywanowych, laminatu) bezpośrednio nad pokrywą — okresowa konserwacja i ponowne okablowanie wymagają dostępnych punktów dostępu.
4. Traktowanie kanałów podłogowych jako równoważnych korytkom ściennym przy wyborze metody instalacji — warunki termiczne i mechaniczne pod podłogą różnią się od tych przy ścianie, co może wpłynąć zarówno na metodę referencyjną, jak i klasę obciążenia.

Powiązane

• Metody referencyjne — sposób instalacji dla obciążalności prądowej
• Systemy prowadzenia kabli — korytka i drabinki