Uziom prętowy (pręt uziemiający)
Metalowy pręt (stal miedziowana, stal nierdzewna lub lita miedź) wbijany pionowo w grunt, pełniący funkcję uziomu. Kilka uziomów prętowych można łączyć szeregowo lub równolegle, aby uzyskać niższą rezystancję rozpływu niż w przypadku pojedynczego pręta, zwłaszcza przy wysokiej rezystywności gruntu. W przeciwieństwie do uziomu fundamentowego lub otokowego, uziom prętowy montuje się zazwyczaj później, np. w istniejących budynkach bez uziomu otokowego.
Bij een bestaande woning zonder ringaarder wordt een staafaarder van 1,5 m de grond in geslagen en met een aardleiding op de hoofdaardrail aangesloten om aan de vereiste aardverspreidingsweerstand te voldoen.
Slechts één korte staafaarder plaatsen in droge zandgrond en aannemen dat dit voldoet — bij hoge bodemweerstand zijn vaak meerdere gekoppelde staven of een dieper geslagen staaf nodig om onder de vereiste Re te komen.
Zobacz też
- → §411.3.1 Uziemienie i układy sieci (TN, TT, IT)
- → §531 Wyłączniki różnicowoprądowe (RCD)
- → §131 Zasady ochrony
- → §411.3.2 Automatyczne wyłączanie zasilania (AUV)
- → Bijlage A (IEC 60364-4-41) Załącznik A — Ochrona podstawowa przed bezpośrednim dotykiem, IP2X i przegubowy palec probierczy
- → §414 SELV, PELV i FELV — środek ochrony za pomocą bardzo niskiego napięcia