Prąd składowej przeciwnej — przegrzewanie silnika wskutek asymetrii napięcia
Zjawisko, w którym stosunkowo niewielka asymetria napięcia zasilania silnika trójfazowego powoduje nieproporcjonalnie duży prąd składowej przeciwnej (pole wirujące przeciwbieżnie) w uzwojeniu stojana, ponieważ impedancja składowej przeciwnej silnika jest znacznie niższa niż jego normalna impedancja robocza (składowej zgodnej) — zgodnie z regułą praktyczną, 1% asymetrii napięcia zwykle daje już 6-10% prądu składowej przeciwnej. Prąd ten wytwarza pole magnetyczne wirujące przeciwnie do wirnika, co powoduje dodatkowe straty na prądy wirowe w prętach wirnika przy częstotliwości bliskiej podwojonej częstotliwości sieci, prowadząc do skoncentrowanego, miejscowego przegrzania wirnika, które nie jest wykrywane przez konwencjonalne zabezpieczenie termiczne (I²t) stojana, mierzące jedynie sumaryczny prąd stojana. Dlatego przekaźniki zabezpieczeniowe z funkcją prądu składowej przeciwnej (kod ANSI 46) osobno mierzą składową przeciwną prądu silnika i wyłączają silnik, zanim wirnik zostanie uszkodzony, nawet jeśli sumaryczny prąd stojana wciąż mieści się w normalnych granicach.
Bij een herhaaldelijk doorbrandende motor ondanks een schijnbaar normale, binnen de grenzen blijvende statorstroom meet de storingsanalist de spanningsonbalans op de voeding en stelt een afwijking van 2,5% vast — ruim boven de aanbevolen 1%-grens — wat de geconcentreerde rotoroververhitting via negatieve-sequentiestroom verklaart.
Bij het analyseren van herhaalde motorstoringen alleen de totale statorstroom en de gemiddelde netspanning controleren, zonder de spanningsonbalans tussen de drie fasen afzonderlijk te meten — hierdoor blijft de onderliggende oorzaak (een relatief kleine onbalans die een grote negatieve-sequentiestroom veroorzaakt) onopgemerkt en blijft de motor kwetsbaar voor herhaalde oververhitting.