Prąd rozruchowy silnika (LRC) i udział w prądzie zwarciowym

Prąd pobierany przez silnik asynchroniczny podczas rozruchu bezpośredniego (bez soft startera czy falownika) przez ułamek sekundy do kilku sekund, zwykle pięć do ośmiu razy większy od prądu znamionowego (prąd rozruchowy przy zablokowanym wirniku, LRC), który należy uwzględnić przy doborze kabli, zabezpieczeń i obliczeniach spadku napięcia, aby uniknąć niepożądanego zadziałania zabezpieczenia nadprądowego. Oprócz tego aspektu projektowego, pracujące silniki krótkotrwale dostarczają dodatkowy udział w prądzie zwarciowym z powrotem do sieci podczas zwarcia w innym miejscu instalacji, ponieważ wciąż obracający się wirnik nadal działa jak generator, aż do zaniku energii magnetycznej; w instalacjach z wieloma dużymi silnikami (np. w przemyśle procesowym) ten zwrotny wkład silników musi być uwzględniony w obliczeniach prądu zwarciowego wg NEN-EN 60909, w przeciwnym razie rzeczywista zdolność załączalna, jaką musi obsłużyć wyłącznik, zostanie niedoszacowana.