PoE (Power over Ethernet) — klasa mocy
Technologia łącząca zasilanie prądem stałym i transmisję danych tym samym kablem skrętkowym (Cat5e lub wyższy), znormalizowana w IEEE 802.3af (Type 1, do 15,4 W u źródła), 802.3at (Type 2/PoE+, do 30 W) i 802.3bt (Type 3/PoE++, do 60 W i Type 4, do 100 W u źródła), gdzie ze względu na straty mocy w kablu moc rzeczywiście dostępna na podłączonym urządzeniu jest zawsze niższa niż wartość podana u źródła (np. ok. 12,95 W dostępne dla Type 1). Urządzenie zasilające (Power Sourcing Equipment, PSE, zwykle przełącznik PoE lub samodzielny injektor PoE) przed włączeniem zasilania wykrywa za pomocą rezystancji sygnaturowej, czy podłączone urządzenie (Powered Device, PD) jest rzeczywiście kompatybilne z PoE, aby zapobiec uszkodzeniu sprzętu bez obsługi PoE. PoE jest coraz częściej stosowane w instalacjach budynkowych do kamer IP, punktów dostępowych WiFi, czytników kontroli dostępu, a coraz częściej także do oświetlenia LED zasilanego PoE (czasem nazywanego „power over ethernet lighting” lub niskonapięciowymi mikrosieciami DC), co zaciera granicę między tradycyjnymi instalacjami siłowymi a instalacjami danych i wymaga od projektanta przy wyższych klasach mocy PoE uwzględnienia nagrzewania się wiązek kablowych (analogicznie do współczynnika grupowania dla kabli siłowych).
Voor de aansluiting van een PTZ-buitencamera met verwarmingselement kiest de installateur een PoE++-switchpoort van Type 4 (tot 100 W bron), omdat een Type 1-poort onvoldoende vermogen levert voor zowel de camera-elektronica als de anti-condensverwarming.
Meerdere PoE+-poorten op maximaal vermogen laten leveren via een dicht gebundelde kabelgoot zonder rekening te houden met de opwarming van de kabelbundel, waardoor de werkelijke geleidertemperatuur de norm voor de kabel kan overschrijden ondanks dat elke individuele PoE-poort binnen zijn eigen limiet blijft.