Napięcie przebicia (wytrzymałość dielektryczna)
Napięcie, przy którym izolacja materiału, kabla lub urządzenia ulega miejscowemu przebiciu i tworzy się ścieżka przewodząca, zwykle wyrażane w kV lub w kV/mm dla danego materiału. Weryfikowane próbą wytrzymałości podwyższonym napięciem (znacznie wyższym niż napięcie robocze), aby potwierdzić wystarczający margines izolacji wobec przepięć przejściowych, w odróżnieniu od pomiaru rezystancji izolacji (Riso), który ocenia jakość izolacji przy napięciu roboczym bez jej niszczenia.
Bij typekeuring van een nieuw kabeltype wordt de doorslagspanning van de isolatie in het laboratorium getest door de spanning geleidelijk te verhogen tot de isolatie lokaal doorslaat, om de veiligheidsmarge ten opzichte van de nominale spanning vast te stellen.
Denken dat een geslaagde isolatieweerstandsmeting (Riso) in het veld ook betekent dat de isolatie een hoogspanningstransiënt (bijv. door blikseminslag) zou doorstaan — Riso zegt niets over de diëlektrische doorslagsterkte bij kortdurende hoge spanningspieken.