PoE (Power over Ethernet) — vermogensklasse
Een techniek waarbij gelijkstroomvoeding en datacommunicatie via dezelfde twisted-pair datakabel (Cat5e of hoger) worden gecombineerd, gestandaardiseerd in IEEE 802.3af (Type 1, tot 15,4 W aan de bron), 802.3at (Type 2/PoE+, tot 30 W), en 802.3bt (Type 3/PoE++, tot 60 W en Type 4, tot 100 W aan de bron), waarbij door vermogensverlies in de kabel het daadwerkelijk aan het aangesloten apparaat beschikbare vermogen altijd lager is dan het brongegeven (bijvoorbeeld circa 12,95 W beschikbaar bij Type 1). De voedende apparatuur (Power Sourcing Equipment, PSE, doorgaans een PoE-switch of losse PoE-injector) detecteert vóór het inschakelen van vermogen via een signatuurweerstand of het aangesloten apparaat (Powered Device, PD) daadwerkelijk PoE-compatibel is, om beschadiging van niet-PoE-apparatuur te voorkomen. PoE wordt in gebouwinstallaties steeds vaker toegepast voor IP-camera's, WiFi-access points, toegangscontrolelezers en in toenemende mate ook voor PoE-aangedreven LED-verlichting (soms aangeduid als 'power over ethernet lighting' of DC-microgrids op laagspanningsniveau), waardoor de scheiding tussen traditionele sterkstroom- en datainstallaties vervaagt en de ontwerper bij hogere PoE-vermogensklassen rekening moet houden met warmteontwikkeling in kabelbundels (vergelijkbaar met de groeperingsfactor bij sterkstroomkabels).
Voor de aansluiting van een PTZ-buitencamera met verwarmingselement kiest de installateur een PoE++-switchpoort van Type 4 (tot 100 W bron), omdat een Type 1-poort onvoldoende vermogen levert voor zowel de camera-elektronica als de anti-condensverwarming.
Meerdere PoE+-poorten op maximaal vermogen laten leveren via een dicht gebundelde kabelgoot zonder rekening te houden met de opwarming van de kabelbundel, waardoor de werkelijke geleidertemperatuur de norm voor de kabel kan overschrijden ondanks dat elke individuele PoE-poort binnen zijn eigen limiet blijft.