Droopregeling (vermogensverdeling tussen generatoren)
Een regelmethode voor het onderling verdelen van actief vermogen (via de toerenregelaar/governor) en blindvermogen (via de spanningsregelaar/AVR) tussen twee of meer parallel op hetzelfde net werkende generatoren of aggregaten, waarbij elke generator zijn frequentie (respectievelijk spanning) bewust laat 'zakken' (droop) naarmate het geleverde vermogen toeneemt — doorgaans 3-5% frequentiedaling tussen nullast en volllast. Doordat alle parallelle generatoren dezelfde relatieve droop-karakteristiek volgen, verdeelt een toename van de totale belasting zich vanzelf evenredig over alle generatoren naar rato van hun vermogen, zonder dat een communicatieverbinding tussen de regelaars nodig is. Dit in tegenstelling tot isochrone regeling, waarbij een generator de frequentie/spanning constant probeert te houden ongeacht de belasting — geschikt voor een enkele generator die alleen op een eiland-net werkt, maar bij gebruik in parallelbedrijf zonder aanvullende lastverdelingslogica leidt isochrone regeling tot instabiele vermogensverdeling of zelfs circulerende vermogens tussen de generatoren.
Bij het parallelschakelen van twee noodstroomaggregaten op een industrieterrein configureert de monteur beide governors met dezelfde droop-instelling van 4%, zodat de totale belasting evenredig over beide aggregaten wordt verdeeld zonder circulerende vermogens.
Twee generatoren in parallelbedrijf allebei isochroon (constante frequentie) laten regelen zonder aanvullende lastverdelingscommunicatie — beide regelaars 'vechten' dan om de frequentie vast te houden, wat tot instabiele, oscillerende vermogensverdeling of zelfs beschadigende circulerende vermogens tussen de generatoren kan leiden.